pitu pitu slow food

Sporo będzie się zmieniać na pitupitu.. Miałam ambitny plan, nawet bardzo. Zmiana miejsca, poprawa wyglądu, kilka nowych tematów i mnóstwo nowych przepisów i co? po raz kolejny czas mi gdzieś ucieka, zwykłe życie i codzienne problemy nie pozwalają mi robić tego wszystkiego w takim tempie, w jakim bym chciała. Ale spokojnie, przyszła wiosna, musi się ruszyć:) tymczasem nieco odgrzewany, ale u mnie wiecznie pożądany i kochany sposób na obiad - curry z ciecierzycy. Ten przepis mogliście już spotkać na codzisw.menu, przyznam, że gdy szukałam przepisu do przygotowania na codzis, wpadło mi do głowy to curry, stwierdziłam że zrobię nowe zdjęcia, odświeżę przepis, który jak zakładałam na pewno wrzucałam już na pitupitu, ależ byłam zdziwiona gdy okazało się że tego przepisu tu nie ma:) To danie to nasz hit od wielu wielu lat (10? 15?), jem je zawsze w zimę i często w upalne lato. Uwielbiam i mogłabym jeść ciągle, ile nie ugotuję, zawsze zjemy wszystko:)
Nadrabiam więc największe niedopatrzenie w historii pitupituslowfood i przedstawiam wam przepis na moje ukochane danie:)

Curry z ciecierzycy

do przygotowania używam:
garnek z grubym dnem

przepis:
2 szklanki ugotowanej ciecierzycy (może być z puszki lub słoika)
1 kg ziemniaków
1 puszka pomidorów (całych)
szklanka passaty pomidorowej
2 średnie cebule
1 łyżeczka gorczycy
1/2 łyżeczki ziaren kolendry
2 łyżeczki suszonej natki pietruszki
1 łyżeczka curry
1 łyżeczka kurkumy
1/3 łyżeczki ostrej papryki
olej roślinny

do podania
natka pietruszki
kubek jogurtu


Ziemniaki obieram i kroję w drobną kostkę. Cebulę siekam drobno. W garnku rozgrzewam olej (3-4 łyżki, aby przykryć dno garnka) i dodaję przyprawy, gdy aromat przypraw zaczyna się unosić, a gorczyca lekko podskakuje, dodaję posiekaną cebulkę, smażę chwilę i dodaję ziemniaki, znów mieszam dokładnie i smażę, chodzi o to żeby wszystko dokładnie się wymieszało. Po chwili dodaję około 1/2 szklanki wody, tak aby tylko lekko przykryć ziemniaki, przykrywam garnek i gotuję aż ziemniaki zmiękną.
Gdy ziemniaki są już ugotowane dodaję pomidory, passatę oraz cieciorkę. Gotuję wszystko jeszcze około 10 minut.

Podaję polane zimnym jogurtem i posypane świeżą natką. Idealnie sprawdzą się do tego również chlebki naan
Smacznego!

Pomysł wyszedł od falafela. Głodnaa jestem, mam ochotę na coś dobrego, zjadłabym.. i tu lista różnych rzeczy, na końcu której znalazł się falafel. I byłoby pięknie gdyby nie to, że falafel to jednak wymaga trochę pracy i ciecierzycy i oleju. A w ogóle to mi się nie chciało.
Są takie dni, na pewno też je macie. Ja niestety mam ich ostatnio co raz więcej, to coś między depresją, przesileniem, zmęczeniem materiału, a po prostu innymi rzeczami na głowie. Jest kilka tematów poza blogowych które siedzą mi w głowie i dopóki ich nie ułożę może być różnie z regularnym blogowaniem, za co z góry przepraszam:)
No ale wracając do jedzenia, gdy ta głowa jest niekoniecznie w kuchni, szukam szybkich rozwiązań, smacznych, smaków które lubię, ale znacznie znacznie szybszych w wykonaniu. I tak powstał ten falafel, który falafelem nie jest w ogóle. Ot, takie pieczone kotleciki z czerwonej soczewicy które robią się same, nie brudzą w kuchni i zjadamy je jak lubimy. Ja w wersji na sałacie, Kuba jako burgera. Wszyscy szczęśliwi, każdy je to, na co ma ochotę. Idealne rozwiązanie prawda?

falafel nie falafel, czyli pieczone kotleciki z czerwonej soczewicy

Macie tak czasami, że coś byście zjedli ale nie wiecie co? ja mam tak okropnie często, ale szczyt osiągnęłam w dniu, w którym pierwszy raz zrobiłam tą pastę. Głodna rano, chciałam zrobić "coś do chleba" (żeby było zabawniej nie miałam wtedy w ogóle chleba w domu,ale to okazało się później. Poszłam więc do kuchni zrobić owe coś, plan był prosty, hummus, no może z dodatkami, ale hummus. Sprawdzony i zawsze dobry. A w szafce znajdzie się zawsze nieco cieciorki w słoiku lub puszce, więc coś tam da się ukręcić:)
Otworzyłam szafkę, wyjęłam cieciorkę i wszystkie pozostałe składniki, a potem.. zrobiłam pastę ze słonecznika:) później było już tylko lepiej, okazało się że nie mam w domu żadnego pieczywa, połowę zjadłam więc łyżką, stojąc załamana w kuchni, drugą połowę zjadłam chwilę później, gdy wyszłam z tej pierwszej rozpaczy nad brakiem chleba, i zjadłam pastę za pomocą warzyw, ogórka, pomidorów. Niemniej na chlebie sprawdza się równie idealnie. Jeśli nie macie pomysłu na śniadanie, kolację lub przekąskę ta pasta będzie idealna.

kanapkowa pasta słonecznikowa z suszonymi pomidorami