pitu pitu slow food

W związku z jesienią jaką mamy tego lata (i niestety, nie jest to piękna jesień) muszę się dogrzewać, już nie tylko koc i herbata ale i obiady muszą być odpowiednie. A nic tak nie rozgrzewa, nic nie poprawia humoru w długie zimowe wieczory tak jak "gulasz" z cieciorki.
Tak wiec, w związku z potokiem płynącym po mojej ulicy, temperaturą nie sprzyjającą wystawianiu nosa za drzwi i ciemnością totalną spowijającą moją kuchnie, serwuję wam ogrzewającą, poprawiającą humor cieciorkę.



przepis:
skórka z 1/2 cytryny
puszka pomidorów lub passata pomidorowa
puszka cieciorki
dwie garście posiekanego jarmużu około 150g
łyżeczka gorczycy
łyżeczka natki pietruszki
łyżeczka tymianku
1/2 łyżeczki ostrej papryki
1/2 curry
1 mała cebula
1 ząbek czonsku
1 łyżka oleju
sól

Na łyżkę oleju wrzucam przyprawy i podsmażam, aż gorczyca zacznie podskakiwać, następnie wrzucam cebulę i czosnek. Gdy cebula się zeszkli, dodaję jarmuż i cieciorkę, smażę wszystko aż całość pokryje się oliwą i przyprawami, mieszam często.Po minucie wlewam pomidory lub passatę i duszę około 8-10 minut. Na koniec dodaję skórkę z cytryny.

Smacznego!

Ten przepis zdecydowanie wymaga słowa wstępu. Przez wiele lat nie jadłam i można powiedzieć że do dziś nie jem mięsa, tą bezmięsną dietę stosowałam razem z moją mamą, w związku z tym byłyśmy sporym wyzwaniem na wszystkich rodzinnych mięsożernych imprezach. Ci którzy nie jedzą mięsa, lub stosują diety, na pewno wiedzą co mam na myśli.
Cioteczka się jednak nie poddawała, brała pod uwagę naszą dietę i moje niezwykle wybredne podniebienie i testowała. Co impreza rodzinna, to nowa propozycja. Aż w końcu nastał ten dzień, na stół wjechała cukinia. Tak naprawdę, to ciotka kupiła mnie już tym że cukinia była zapieczona pod grubą warstwą sera (jak wspominałam, wyrzuciłam ze swojej diety mięso i ryby,ale nie byłam wegetarianką, w sensie, że ser jadłam i to dużo).
Cukinie dostały się też rodzinnym mięsożercom, a na naszych twarzach pojawiło się zaciekawienie, kogo cioteczka "wkręca". Cukinia dla mięsożerców smakowała jak mięsna, jale różnica była wyczuwalna, bo cukinia jest świeża i lekka (porzuciłam mięso głównie dlatego że wszystko z nim wydawało mi się ciężkie i tłuste), ale zabawa była przednia. I tak cukinia stała się ulubionym letnim daniem całej rodziny. Pisząc tego posta zajadam się właśnie wczorajszą porcją, gwarantuję na drugi dzień jest równie pyszna.

przepis:
1 średnia lub 2 małe cukinie
1 puszka pomidorów krojonych, lub 200ml passaty pomidorowej
1 ząbek czosnku
1 garść świeżego tymianku, lub 1-2 łyżki suszonego
łyżka oliwy
1 jajko
1-2 łyżki bułki tartej
żółty ser do zapiekania
sól

Do tego dania używam młodych świeżych cukinii, jeśli macie starsze, warto je chwilę pogotować.
Ale od początku. Cukinię dokładnie myję kroję na pół i łyżeczką wydrążam miąższ, robię to naprawdę dokładnie, cukiniowa łódeczka musi być dosyć stabilna, ale im więcej środka wydłubiemy tym więcej pysznego nadzienia.
Jeśli cukinia jest starsza, wrzucam ją na dosłownie 3-4 minuty do wrzątku. Jeśli nie, pomijam ten krok, i od razu układam ją na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia.
Siekam czosnek oraz wydrążony wcześniej miąższ cukinii i wrzucam na patelnię na rozgrzaną oliwę, dodaję tymianek i chwilę smażę, następnie dodaję pomidory, a zaraz po tym jajko, cały czas mieszając, na koniec dodaję bułkę tartą - tu warto uważać, nadzienie nie powinno być zbyt wodniste, ale nie powinno być też zwartą bułą, gdy używam pomidorów w puszce dodaję 2 łyżki bułki, jeśli używam passaty wystarczy niecała 1 łyżka.
Łódeczki cukinii wypełniam nadzieniem, podypuję jeszcze dodatkowo tymiankiem i serem.
Zapiekam w tem. 180st przez około 30min, pod sam koniec dodając grzałkę grilla aby przypiec ser.

Smacznego!

PS. jeśli nie chcecie dodawać jajka i bułki tartej, wystarczy odparować sos pod dodaniu pomidorów, ja jednak lubię tą "bogatszą" wersję

Pavlova, w ogóle beza wywołuje w wielu przerażenie, bo to trudne, bo to długo bo cośtam. tymczasem to naprawdę fajne i wdzięczne do robienia ciasto. Jest ono przy okazji niezwykle efektowne, na wszystkie niezbędne okazje.
A okazja jest już jutro, dzień Taty i odwieczny problem, skarpetki? krawat? od kilku lat łamię schematy i piekę ciasta, ciasteczka, babeczki, na wszystkie możliwe okazje prezentowe (w tym gwiazdka).
Dla taty będzie więc biała Pavlova z malinami i kremem mascarpone.

piekarnik, robot z przystawką "rózgą" lub blender z taką samą przystawką.

przepis:
6 białek jajek
300g cukru drobnego
1 łyżeczka soku z cytryny
1 łyżeczka mąki ziemniaczanej

na krem:
200g śmietany kremówki (36%)
100g serka mascarpone

do przybrania:
250g malin
łyżka rumu

Białka ubijam na sztywną pianę, następnie stopniowo (po łyżeczce) dodaję cukier, na sam koniec dodaję sok z cytryny i mąkę ziemniaczaną.
Całość wykładam na blachę do pieczenia wyłożoną papierem, wszystko na środek, a następnie delikatnie łyżką lub szpatułką formuję w kształt koła o mniej więcej średnicy 20-25cm.
Wstawiam do nagrzanego do 170st piekarnika na 5min, po czym zmniejszam temperaturę do 120st i suszę około 2godzin. Zostawiam do wystygnięcia w uchylonym piekarniku.

Schłodzoną śmietanę ubijam na sztywno, następnie dodaję serek mascarpone i mieszam szpatułką. Wykładam na ciasto.
Część malin zostawiam do ozdoby, pozostałe rozdrabniam widelcem i mieszam z łyżką rumu. Mieszam i wylewam na krem.

Smacznego!

Dawno dawno temu, zrobiłam amerykańskie naleśniki - pancakes i nie zjadłam nawet dwóch. były tłuste, ciężkie i zdecydowanie nie ratował ich nawet pyszny mus jabłkowo cynamonowy mojej mamy. I na tym temat tego amerykańskiego przysmaku w mojej kuchni się zakończył.  Naleśniki jedyne słuszne to te cienkie, duże i koniec kropka. Ale nastąpił przełom, lubimy wspólne śniadania w weekendy, chcąc nie chcąc temat amerykańskich naleśników powrócił. Zrobiłam znów i co? i zajadamy się nimi strasznie, nawet koty nie potrafią się oprzeć..

Uwielbiam szybkie i lekkie ciasta, a takie które wystarczy wymieszać łyżką i gotowe to już szczyt marzeń. Takie jest ciasto jogurtowe, idealne solo, jak i z owocami, przedstawiam wam zestawienie truskawki i rum, ale każde inne owoce również będą idealne.

Zdrowa lekka kolacja to podstawa mojego jadłospisu, a nie oszukujmy się to zwykle kolacje jemy w tygodniu, zamiast obiadów, a czasami nawet zamiast śniadań. Jak więc wracamy z pracy, głodni i nieszczęśliwi nic tak dobrze nie działa jak naleśniki, a naleśniki z salsą, hummusem z czerwonej soczewicy i pomidorami wszelkimi to po prostu obłęd.