pitu pitu slow food

Historia wege smalczyku zaczyna się od Agnieszki.
Ponieważ nigdy w życiu nie jadłam "prawdziwego smalcu" było to dla mnie doświadczenie totalnie nowe, Aga jednak wie jak powinno smakować i co to jest, dlatego ona zaczęła przygodę z wege wersją tego przysmaku, zrobiła absolutnie obłędny i nagle odkryłam że to jest to co mi pasuje, więc pociągnęłam temat, bo przecież wiadomo, muszę po swojemu.

Premiera Agi smalczyku miała miejsce na II wege targu, z którego relację już wkrótce spiszemy. Tymczasem przedstawiam wam moją wersję.

ps. smalczyk to ładne słowo, bardziej mi pasuje niż smalec, więc mimo że kpię zawsze ze zdrobnień, tym razem będę się go trzymać!:)

1 puszka białej fasoli
1 jabłko
1 duża, lub 2 mniejsze cebule
3 suszone śliwki
dwie łyżki oleju (ja użyłam słonecznikowego)
dwa listki laurowe
3 ziarna ziela angielskiego
2 łyżeczki suszonego majeranku
1 łyżeczka suszonego lubczyku
1,5 łyżeczki sosu sojowego
3-4 łyżki wody
sól, pieprz

Cebulę kroję w piórka, jabłko w drobną kostkę. Na patelni rozgrzewam olej z dodatkiem wszystkich przypraw. Cebulę i jabłka smażę aż cebula zacznie się rumienić. W tym czasie w blenderze rozdrabniam fasolę, dodając pod koniec suszone śliwki, wodę oraz sos sojowy.
Gdy cebula jest już złota, a jabłka delikatnie się rozpadają dodaję na patelnię rozdrobnioną fasolę, wszystko dokładnie ze sobą mieszam i smażę jeszcze chwilę. Przyprawiam do smaku solą i pieprzem.
Jeśli cebulę pokroiłam zbyt niedbale, na koniec jeszcze raz wszystko wrzucam do blendera(wyrzucając wcześniej liście laurowe i ziele angielskie) i lekko rozdrabniam. Jeśli jednak jest w odpowiednio małych kawałkach, przekładam wszystko do pojemniczka i odstawiam do ostygnięcia.
Podaję z domowym chlebem na zakwasie (o pieczeniu chleba już wkrótce napiszę), oraz ogórkiem kiszonym.

Smacznego!

Już kiedyś tutaj pisałam, że uwielbiam weekendowe śniadania, gdy spokojnie możemy razem usiąść i cieszyć się porankiem. Niedzielne śniadania pozwalają też na coś więcej niż tost z garścią zielonego.
I tak w naszym domu zagościł przepis na pieczone jajka, nie jestem fanką jajek, ale te lubię bardzo.

dla dwóch osób
4 jajka
dwie garście pomidorków koktajlowych, lub dwa duże pomidory
kulka mozzarelli
garść świeżej bazylii
2-4 łyżeczki śmietany 18% lub mleka
sól, pieprz
masło do wysmarowania kokilek.

Piekarnik rozgrzewam do 180st.
W tym czasie smaruję kokilki masłem, na dnie układam część pokrojonych pomidorków, kawałki mozzarelli i bazylii. Wbijam do kokilek po dwa jajka, następnie układam pozostałe składniki, posypuję pieprzem i solą, a na koniec oblewam śmietaną/mlekiem, tak aby pokryły delikatną warstwą jajko. Kokilki przykrywam papierem do pieczenia i wstawiam na 5-7minut do piekarnika.  Na koniec uruchamiam opcję grilla, zdejmuję papier i podpiekam wszystko do stanu w jakim chciałabym zjeść jajko (żeby było płynne ale odrobinę przypieczone w moim piekarniku potrzebuje około 3-4 minut).
Przed podaniem posypuję jeszcze pieprzem i robię grzanki.

Smacznego!

Każdy z nas ma jakieś rytuały, weekendowe, wakacyjne, zależne od pory roku czy pory dnia.
Ja mam ich sporo, może nawet za dużo.
Jednym z moich rytuałów jest rozpoczęcie jesieni, zwykle ten mój mały zwyczaj zaczyna się wtedy gdy ze straganów wylewa się morze pomarańczowych głów.
To wtedy odkurzam całą sagę o Geralcie z Rivii, a pod nosem nucę sobie "zapachniało powiewem jesieni.. " tak tak, to ścieżka dźwiękowa z filmu, pozwólcie jednak że filmu nie skomentuję. Minęły już lata od premiery,ale to nadal boli;)

Wracając do rytuałów, jesień jest dla mnie czasem zawijania się w koc, ciepłego złotego słońca, które przenoszę też na talerze. Nic lepiej nie wpisuje się w moje założenia kuchni jesiennej jak właśnie dynia.


do przygotowania używam:
bledner, piekarnik, duży garnek z grubym dnem

przepis:
1,5kg dyni (przed obraniem)
3 marchewki
2 spore ziemniaki
1 mała cebula
sól
gałka muszkatołowa
kurkuma
curry
chili
1 łyżeczka masła
olej lub oliwa (o neutralnym smaku)
woda / lub dobry bulion
opcjonalnie jogurt do podania

Przygotowania zaczynam od pieczenia marchewek i dyni, można to zrobić na dwa sposoby.
Marchewki obieram i kroję w plasterki, układam na papierze do pieczenia. Dynię myję i kroję w plastry(oczywiście usuwam pestki i "włosy"), i tu zaczynają się dwa sposoby. Dynię można albo ułożyć w plastrach razem ze skórką na blaszce, albo można ją obrać ze skóry i pokroić w kostkę. Osobiście wolę ją ze skórą, mimo że wiąże się to z parzeniem się w palce później,to dla mnie, dynia pieczona ze skórką jest smaczniejsza. Niezależnie od tego jaką metodę to robię, dynię i marchewki posypuję solą, polewam oliwą i wstawiam do piekarnika nagrzanego do 180st. Piekę około 25minut, do czasu aż marchewki i dynia będą miękkie.
W tym czasie obieram ziemniaki i kroję drobno, kroję również cebulę.
Do garnka o grubym dnie wlewam około łyżki oliwy i dodaję łyżeczkę masła(to można pominąć, ale ja kocham smak masła), dodaję około 1/2 łyżeczki kurkumy, tyle samo, albo troszkę więcej curry i chilli, ścieram też trochę gałki, gdy tłuszcz się rozgrzeje, a przyprawy będą pięknie pachnieć wrzucam cebulę i ziemniaki. Mieszam wszystko i chwilę podsmażam, następnie dolewam wodę tyle aby przykryć ziemniaki, dodaję sól, przykrywam garnek i pozwalam im się ugotować.
Gdy wszystkie warzywa są gotowe, te z piekarnika dodaję do ziemniaków (jeśli dynia była pieczona ze skórką najpierw usuwam skórkę). Całość miksuję i dodaję bulion/wodę do uzyskania konsystencji którą lubię. Na koniec warto spróbować i dodać jeszcze przypraw, u mnie zawsze kończy się dodaniem jeszcze gałki:)
podaję z jogurtem naturalnym, czasami z zielonym np. kolendrą. To jest baza która pozwala na różne wariacje.

Smacznego!