Lubię gotować, to jasne, lubię gotować dużo i często, ale czy zjadam wszystko co gotuję? no różnie bywa. Zwykle "najadam się oczami", ta zasada działa najmocniej w przypadku ciast, z całej blachy ciasta skubnę kawałek i jestem zadowolona, resztę pasjami połyka mój mąż.
Ale jest takie ciasto, które lubię piec a jeszcze bardziej lubię jeść. Nie jest dla mnie żadnym problemem zjeść całe od razu, w samotności, z kubkiem herbaty, oglądając po raz milionowy Notting Hill.
To sernik, ale to nie jest klasyczny sernik, ten jest nieziemsko lekki, puszysty i o mamo! taki pyszny.
Pyszność sernika potwierdził w święta nasz kot Ryszard (dowód), teraz nie ma wyjścia musicie spróbować! Sernik jest banalnie prosty, szybki i przede wszystkim można go dowolnie modyfikować, w zależności od poru roku.

ja swój zrobiłam wczoraj wieczorem,  śladu już po nim nie ma.

do przygotowania ciasta używam:

blender z rózgą do ubijania, 2 miski, tortownica 22cm, szpatułka do ciasta


5 opakowań waniliowych serków homogenizowanych ( z krówką) - 200g każdy
4 jajka (żółtka oddzielamy od białek)
niecałe *1/2 szklanki cukru pudru
2 czubate łyżki kaszy manny
1 łyżka mąki ziemniaczanej
niecała łyżeczka proszku do pieczenia
opakowanie biszkoptów**

*szklanka ma u mnie zawsze 250ml, cukru używam trochę mniej niż pół szklanki, około 100-105ml'
Ten sernik ma to do siebie, że ilość cukru możemy swobodnie modyfikować, w zależności od upodobań i ewentualnych dodatków później.

**biszkopty służą za ciasto na spodzie sernika, wielokrotnie je pomijałam, moja mama w zimę zamiast biszkoptów używa pierniczków lub innych ciastek korzennych.


Żółtka oddzielam od białek, białka odstawiam na bok, a żółtka ucieram na gładką puszystą masę razem z cukrem.
Gdy masa zacznie być już jasna, dodaję serki, mieszam, a następnie, dodaję kaszę, mąkę, proszek i znów wszystko dokładnie mieszam ze sobą. Odstawiam.
W tym momencie włączam piekarnik i nagrzewam go do 170st.
Dno tortownicy wykładam papierem, układam na niej biszkopty, po zakryciu całego dna, pozostałe biszkopty kruszę i uzupełniam "dziury" w dnie.
Teraz przyszedł czas na białka, ubijam je na sztywno, następnie delikatnie szpatułką przekładam partiami do masy serowej. Ubitą pianę z białek zawsze dodajemy partiami, delikatnie mieszając z ciastem, zawsze robię to w jedną stronę, delikatnie zawijając szpatułką ciasto i pianę, zbierając od dołu na górę.
Wymieszaną masę przekładam do tortownicy i wstawiam do piekarnika na 20 min. w temperaturze 170st.,  po 20minutach zmniejszam temperaturę do 140stopni i piekę jeszcze około 40minut, na koniec zmniejszając temperaturę do minimum. Po upieczeniu zostawiam sernik jeszcze na jakiś czas w piekarniku żeby ostygł.

Pamiętajcie aby w czasie pieczenia nie zaglądać do piekarnika, bo sernik się wystraszy. Sernik ma to do siebie, że urośnie w piecu, a potem gdy będzie stygł będzie powoli opadał. Żeby mógł to zrobić w miarę dostojnie, pozwólcie mu spokojnie stygnąć w piekarniku.

ja sernik zjadam sam, lub posypany cukrem pudrem, jednak to ciasto daje bardzo dużo możliwości, w lato, na biszkopty można dodać owoce (jagody, maliny), zwykle obtaczam je w mące ziemniaczanej i układam na biszkoptach, a na to wylewam masę.
na ostygnięty sernik też można położyć owoce i zalać galaretką, jednak ja najbardziej lubię proste formy.

Smacznego!

(to że mogę dzielić się tym przepisem jest zasługą mojej mamy, która proporcje i ilości składników  tym cieście "dosmakowała" do perfekcji)